Lectura pública de "Haur besoetakoa", clásico de la literatura vasca

El Arenal
Mañana, 16 de junio de 2010, y durante doce horas ininterrumpidas se leerá en voz alta la obra cumbre de Jon Mirande, "Haur besoetakoa" (La Ahijada), en el Teatro Arriaga de Bilbao. Si en la primera convocatoria de 2008 se leyó un libro del siglo XVII, "Gero" de Axular de 1643, y siguió en 2009 con la lectura pública de "Peru Abarca" de Mogel de 1802, ahora en un nuevo salto de unos de 160 años se elige esta obra de 1959: "Haur besoetakoa" (La Ahijada) de Jon Mirande. El acto, organizado por el Bilbo Zaharra Euskaltegia, forma parte de la Euskara Ikasleen Jaia (Fiesta de los Estudiantes de Euskera).
Hacia las 17:45 de mañana, leeremos el pasaje 28. Otros posts sobre estas "Lecturas ininterrumpidas de Clásicos en Euskara". La foto superior es de Aitor Agirregabiria. El texto a leer es el siguiente:

"2 8 . Edo bederen, uste zuen oraindik Isabela baten haragi mardul eta beroak emanen ziola haren etsipen isilak eskatzen zuen mozkorraldia. Ustekeriaren huskeria! ez al zekien vodkak, oro har, hobeki lausotuko ziola arimaren min sendatu ezina— eta beste sorgor-emaleak ere baziren, orain artean dastatu gaberik utzi izan zituenak. Edozer onargarriago izanen zen Isabela bat baino.
Orain emaztegaiari begira zegoelarik, errukirik gabe ohartuz haren larruaren zimurtxo bakoitzari, haren begi-petako beltzari, haren irri-egite inozoari, gehiago ez zuen ulertzen zergatik gau bakar bat ere galdu zuen sekulan, gorputz ikol horretatik atsegin apur bat ater ; haren haragiak ahazturik zuen inoiz beste haragi horrek eman zion ikara, eta harekiko solas higuingarria berriz ere hasi beharrak izotzez betatzen zituen haren zainak oro. Baina ez zuen itzurbiderik... eta Isabela deus esatera ausartu gabe lotu zitzaionean, utzi zuen ahoa berean har ziezon, nahiz haren izate guztia bihurtzen zen laztan horren pean. Zorionez anderea ez zen konturatu atzekaldera hasi zuen higikundeaz...
Inor besterik ez zen ezagun etse guztian. Nora joanik ote zen haurra? Karrikara agian, eskolako lagun batzuengana, edo parkeko zuhaitzen artean zegoen bakarrik paseiatzen gaixoa... Neskamea ere ilkia zen. Halaz ere, ez zen egon nahi izan andregaiarekin goizaldea Theresarekin iragan zuen lekuan, ez inork atzemanen zituelakoan noski, baina profanatze bat izanen zelako; eta Isabelaren musuak ausartuago eta gosetuago egin zirenean, isilik bere lo-gelara eraman zuen".
LecturaClásicosEnEuskara

0 comentarios:

Publicar un comentario en la entrada